kutsal Y kromozomu hipotezi

admin

“KUTSAL Y KROMOZOMU”
HİPOTEZİ
1. İsa: Allah’ın Kelimesi!
“Meryem’in oğlu İsa, Allah’ın elçisi ve Meryem’e attığı kelimesidir!” (4/171)
Kuran’da İsa için eril kalıplar kullanılır (2/87, 2/253, 3/45, 3/52 vd.) ve bir erkek olarak
tanıtılır (19/19). Erkeklerde cinsiyet kromozomu olarak X ve Y kromozomları bulunurken;
dişilerde sadece X kromozomu bulunur (XX). Öyleyse, İsa’da bulunduğunu varsaymamız
gereken “Y kromozomu” nereden gelmiştir? İsa’nın bir babası olmadığına (19/20) ve
Kuran’da İsa, annesi Meryem’e nispet edilerek adlandırıldığına (4/171) göre; İsa’nın Y
kromozomunun (veya en azından SRY geninin1), annesi Meryem’den ona intikal etmiş
olduğunu söyleyebiliriz. O halde akla şu soru geliyor: Eril karakterde genetik materyal
taşıması kuvvetle muhtemel olan Meryem’in cinsiyeti neydi?
2. Meryem’in Doğumu ve Cinsiyeti:
“Onu doğurduğunda şöyle dedi: <<Rabbim, ben bir kız doğurdum!>> Allah, ne
doğurduğunu daha iyi bilendir!” (3/36) Bu ayette, Meryem’in annesi bir kız dünyaya
getirdiğini ifade ediyor; ancak dikkat çekici bir şekilde, ayette, “Allah daha iyi bilendir!”
şeklinde bir hatırlatmada bulunuluyor. İşin daha da ilginç tarafı, Kuran’da Meryem’den
bahsedilirken, sadece 3. şahıs dişil zamirin değil, aynı zamanda 3. şahıs eril zamirin de
kullanılmış (66/12) olması…
1 http://ghr.nlm.nih.gov/gene/SRY . Ayrıca ilave açıklamaya bakınız.
3. Meryem ve İsa’nın Soyu:
"Ey Harun'un kız kardeşi! Baban kötü bir kişi değildi; annen de iffetsiz değildi!"
(19/28) Bu ayetin metnine göre, iki ihtimalden bahsedilebilir: Ya, Meryem’in Harun adında
bir erkek kardeşi var veya Meryem ile Harun Peygamber arasında bir akrabalık ilişkisi söz
konusu… Yahudi kültürüne ait veriler, ikinci ihtimali kuvvetlendirmektedir. Şöyle ki;
Yahudilerde, bir kimseye, kendi soyundan tanınmış birinin ismini anarak hitap etmek
adettendi. Mesela, Yeni Ahit'te, İsa için, "İbrahim oğlu, Davut oğlu İsa Mesih" ifadesi geçer
(Yeni Ahit, Matta, 1/1); İsa'nın babasının isminin Davut olduğu söylenir (Yeni Ahit, Luka,
1/32) ve iki kör adam İsa'ya "Ey Davut oğlu!" diye hitap eder (Yeni Ahit, Matta, 9/27).
Yukarıda verdiğimiz ayette de, Meryem’in çirkin bir fiil işlediğini düşünen insanlar;
Meryem’e, soyunun temiz olduğunu ve Harun Peygamber’e dayandığını hatırlatıyor
olabilirler. Nitekim, Yeni Ahit'e göre İsa'nın annesi Meryem ile Zekeriyya'nın karısı Elizabet
akrabadır (Yeni Ahit, Luka, 1/36) ve Elizabet, Harun'un soyundan geldiği için, "Harun'un
kızlarından biri (orijinali; θυγατερων Ααρών)" olarak adlandırılmıştır (Yeni Ahit, Luka, 1/5);
dolayısıyla, Meryem için de benzer bir hitapta bulunulmuş olabilir. Bu bağlamda, Meryem'in
annesi için "İmran'ın kadını (3/35)" ve Meryem için "İmran'ın kızı" (66/12) ifadelerinin
kullanılmış olması da, Meryem’in bu seçkin sülaleye mensup olduğu şeklinde yorumlanabilir.
Belki de Meryem’e bu ismin verilmesinin sebebi de onun Harun Peygamber’in soyundan
geliyor olmasıydı. Yahudilerde, doğan çocuğa meşhur akrabalarından birinin adının verilmesi
bir gelenekti. Mesela, Yeni Ahit'te, Elizabet doğan çocuğuna “Yahya” ismini verdiğinde,
çevresindekiler "Akrabalarının arasında bu adı taşıyan hiç kimse yok ki!" şeklinde tepki
göstermişlerdir (Yeni Ahit, Luka, 1/61). Meseleye bu açıdan bakacak olursak; annesinin,
doğan kızına, -Harun Peygamber’in soyundan geldikleri için- Harun’un kız kardeşinin
(ablasının) ismini vermiş olduğunu da iddia edebiliriz. İsa Peygamber ile Harun Peygamber
arasındaki bu muhtemel akrabalık ilişkisine dayanarak; meseleyi bir adım daha ileri götürüp,
İsa’ya annesinden intikal ettiğini varsaydığımız “Y kromozomu”nun, -Harun Peygamber’in
de mensubu olduğu- İmran ailesinin ortak bir genetik özelliği olabileceğini öne sürebiliriz.
4. Y Kromozomunun Kalıtımı:
Y kromozomu, babadan oğula aktarılır; dolayısıyla, bir sülalede, baba tarafından
akraba olan bütün erkek bireylerde, neredeyse aynı özelliklere sahip bir Y kromozomunun
bulunacağını söyleyebiliriz (Şekil 1).
Şekil 1. Y kromozomunun kalıtımı2.
2 http://www.uth.tmc.edu/GeneWise/GenTerminology/13.html
5. Özellikle Seçilmiş Aileler:
Kuran’a göre, bazı ailelere mensup bireyler, peygamberlik vazifesi için özellikle
seçilmiştir: "Allah, Adem'i, Nuh'u, İbrahim'in neslini ve İmran'ın neslini alemler üzerine
seçti." (3/33), “Ona (İbrahim’e) İshak’ı ve Yakub’u bağışladık ve hepsini doğru yola ilettik.
Daha önce Nuh’u da doğru yola iletmiştik. Onun neslinden Davud’u, Süleyman’ı, Eyyub’u,
Yusuf’u, Musa’yı, Harun’u da…” (6/84), “İşte onlar, Allah’ın üzerlerine nimet verdiği
peygamberlerden; Adem’in neslinden, Nuh ile beraber taşıdıklarımızdan, İbrahim’in ve
İsrail’in neslinden, doğru yola ilettiğimiz ve seçtiklerimizdendir…” (19/58), “Ona (İbrahim’e)
İshak’ı ve Yakub’u bahşettik ve peygamberliği ve kitabı onun nesli içinde kıldık…” (29/27)
Bu vb. ayetler (19/6 gibi) peygamberlerin çoğunun (veya belki de tamamının) birbiriyle baba
tarafından akraba olduğuna işaret etmektedir. Dolayısıyla, bu peygamberlerin genetik
yapılarında ortak bir Y kromozomu taşımış olmaları, bilimsel olarak ihtimal dahilindedir.
İşte bu noktada akla şu soru geliyor: Bahsi geçen peygamberlerin sahip olduklarını
düşündüğümüz bu “Y kromozomu” ile onların elçilik vazifesi için özellikle seçilmiş olmaları
arasında bir ilişki söz konusu olabilir mi? Kuran’da, İbrahim Peygamber (11/71-72) ve
Zekeriyya Peygamber’in (19/4-7) ihtiyarlık çağlarında –olağan dışı bir biçimde- erkek evlat
sahibi edilmeleri ve doğan çocukların ileride babaları gibi birer peygamber olmaları
anlatılmaktadır. O halde, Allah’ın elçilerini özellikle bu soydan seçmesinde spesifik bir
gerekçe olabileceğini öne sürmek ve bunu soyun erkek bireyleri için nesilden nesile
değişmeyen tek unsur olan Y kromozomu ile ilişkilendirmek absürt bir iddia olmasa gerek…
6. Muhammed Peygamber’in Soyu:
Bir Müslüman olarak, yukarıdaki beyin jimnastiğinin ardından; var olabileceğini
düşündüğüm “kutsal” Y kromozomunun, Muhammed Peygamber’e kadar ulaşıp ulaşmadığı
hakkında da elbette bir sorgulama yapmam ve bir açıklama getirmeye çalışmam gerekiyor…
Kuran’da, İbrahim Peygamber’in ailesinden bir kısmını “güvenli belde”3 olmasını umduğu bir
yere bırakması (14/35-37) vb. anlatımlar; bu hususla ilgili önemli ipuçları olabilir. Eski Ahit’e
göre, İbrahim’in eşi Hacer’den İsmail adında (Yaratılış, 16/16) ve eşi Sara’dan da İshak
adında çocukları dünyaya gelmiş (Yaratılış, 21/5) ve bir süre sonra Hacer ve İsmail evden
uzaklaştırılmış ve Paran Çölü’nde yaşamaya başlamışlardır (Yaratılış, 21/8-21). Bu noktada,
İbrahim soyunun çöle inen bu “kol” üzerinden Muhammed Peygamber’e kadar uzandığı
şeklinde bir varsayımda bulunabiliriz. Ayrıca Arabistan coğrafyasının Mezopotamya, Mısır ve
Levant bölgelerine coğrafi yakınlığı ve bu bölgeler arasındaki özellikle ticari faaliyetlerden
kaynaklanan nüfus hareketliliği nedeniyle; Muhammed Peygamber’in soyunu yukarıda ismi
geçen peygamberlerinkine bağlayacak olan irtibatın, tarihin herhangi bir döneminde kurulmuş
olabileceğini de söyleyebiliriz.
7. Nübüvvetin Sonu:
Nübüvvetin Muhammed Peygamber’le nihayete erdiğinden bahseden Ahzab suresinin
40. ayeti mealen şöyledir: “Muhammed, erkeklerinizden hiçbirinin babası değildir; fakat
Allah’ın elçisi ve peygamberlerin sonuncusudur! Allah her şeyi bilendir!” Bu ayette,
Muhammed Peygamber’in, peygamberlerin sonuncusu olması ile bir erkek çocuğunun
olmamasının birlikte zikredilmesi; yukarıda bahsettiğimiz hipotez bağlamında oldukça
düşündürücüdür ve son peygamberin taşıdığı “Y kromozomu”nu hiçbir evladına
aktaramamış olması ile dünyada peygamberlik silsilesinin son bulması arasında bir ilişki
kurulduğu sonucuna varılabilir. Haliyle, böylesi bir kanıya varmak; Muhammed
Peygamber’in birçok “öz” amcasının olduğu yönündeki geleneksel rivayetlerin de
sorgulanmasını beraberinde getirecektir.
3 95/1-3 ile karşılaştırınız.
8. Muhammed Peygamber’in Babasının İsmi Abdullah mıydı?
Muhammed Peygamber’in annesi Âmine ile Abdullâh’ın evlenmelerinden birkaç ay
sonra Abdullâh’ın vefat ettiği; Âmine’nin Abdullah’ın vefatından sonra bir daha evlenmediği
ve doğumdan sonra çocuğunu bir süre yanında tutup ardından da sütanneye verdiği;
muhtemelen dört yaşlarında onu tekrar yanına aldığı ve iki yıl daha onunla beraber kaldığı
ifade edilmektedir4. Kaynaklarda Peygamber’in amcası Hamza’nın kendisinden en az iki yaş
büyük olduğu5 ve Hamza’nın annesi ile Peygamber’in annesinin aynı gün evlendiği6 yazılıdır.
Bu rivayetlerden hepsi doğru kabul edilecek olursa, Peygamber’in babasının Abdullâh
olamayacağı sonucu çıkar. En doğrusunu Allah bilir.
9. Özet:
Hipotezimizin dayandığı temelleri şu şekilde özetleyebiliriz:
 Kuran’da ve diğer kutsal kabul edilen metinlerde, peygamberlerin birbirleriyle
baba tarafından akraba oluşlarına dair yapılan güçlü vurgu
 Bazı peygamberlerin, ileri yaşlarda olsalar bile, erkek evlat sahibi edilmeleri ve
doğan çocuklara daha sonra peygamberlik vazifesinin verilmiş olması
 İsa Peygamber’e Y kromozomunu aktarabilecek tek kişi olan annesi Meryem
için Kuran’ın bir ayetinde eril zamir kullanılmış olması
4 Topaloğlu B. Âmine. TDV İslâm Ansiklopedisi (İstanbul, 1991), 3: 63-64.
5 İbnü’l-Esîr, Üsdü’l-ğâbe, 2/67.
6 İbn Sa’d, Tabakât, 1/76.
 Muhammed Peygamber’in hiçbir erkek evlada sahip olmadığından bahsedilen
ayette, aynı zamanda onun son peygamber olduğunun da ifade edilmiş olması
10. “Kutsal Y Kromozomu” Hipotezi:
Peygamberlerin çoğu (veya tamamı) birbirleriyle baba tarafından akrabadır ve bu
sebeple ortak bir “Y kromozomu”na sahiptirler. Tarih boyunca peygamberler, bu “Y
kromozomu”na sahip olan soya mensup bireyler arasından seçilmiştir. Söz konusu “Y
kromozomu”, İsa Peygamber’e annesi aracılığıyla aktarılmıştır. Muhammed Peygamber,
peygamberlik vazifesiyle ilişkili Y kromozomunun son taşıyıcısıdır. Sonuç olarak şu
söylenebilir: “Vahye muhatap olma ve elçilik, insana yüklenen “ilave” bir sorumluluk ve
vazife olduğu için; peygamberlerin Y kromozomları, onların görev ve sorumluluklarını –
özellikle psikolojik açıdan- daha kolay yerine getirebilmelerini sağlayacak nitelikte “ilave”
bir genetik bilgi barındırıyordu!
10. Hipotezin Doğrulanabilirliği:
Bu yazıda öne sürülen hipotezin bilimsel açıdan değerlendirilebilmesi için,
Muhammed Peygamber’in -naaşından alınacak olan numune ile- Y kromozomu analizinin
yapılması gerekmektedir. Bu sayede, onun farklı bir Y kromozomu yapısına sahip olup
olmadığı hakkında bilimsel bir veri elde edilebilir. Ayrıca bu analiz işlemi, en azından onun
hangi haplogruplara sahip olduğu konusunda bir bilgi sahibi olmamızı da sağlayacaktır.
11. Hipotezin Zorlukları:
Bu hipotez bazı zayıf noktalara sahiptir: Öncelikle, bütün peygamberlerin veya
peygamberlerin çoğunun birbirleriyle akraba olmaları halinde, binlerce yıl boyunca geniş bir
coğrafyada hüküm sürdüğünü kabul etmemiz gereken bir soyda, Y kromozomunun babadan-
oğula aktarımının Muhammed Peygamber’le son bulmuş olma ihtimali son derece azdır ve
neredeyse imkansızdır. Bunun olabilmesi için ilave bir faktöre ihtiyaç vardır ki bu da, söz
konusu Y kromozomunun yapısı ve fonksiyonları nedeniyle, bu kromozoma sahip olan
kişilerin erkek çocuk sahibi olma ihtimalinin, kız çocuk sahibi olma ihtimaline göre bir hayli
düşük olması olabilir. İkinci olarak, dünyadaki hemen her toplumun, çeşitli zamanlarda
peygamberler vasıtasıyla ilahi uyarıya muhatap oldukları düşünüldüğünde, bu peygamberlerin
hepsinin aynı atasal kökenden gelmiş olmaları pek mümkün gözükmemektedir; ancak bu
durumun tamamen ihtimal dışı olduğu da söylenemez. Son olarak, Y kromozomundaki ilave
bir genetik bilginin, insanların psikolojik yapısını elçilik vazifesine karşı daha elverişli
kılacağı fikri tümüyle hayal ürünüdür ve herhangi bir bilimsel temelden yoksundur. Bununla
birlikte, Y kromozomunun eşi olan X kromozomunda bulunan genlerin zihinsel fonksiyonlar
üzerinde belirleyici etkileri olduğu bilinmektedir7.
12. İlave Açıklama:
Erkek cinsiyetine ait yapıların şekillenmesini sağlayan SRY geninin, Y kromozomuna
ait genetik materyal alışverişinin yoğun olduğu psödootozomal bölgeye yakın oluşu nedeniyle
(Şekil 2); Y kromozomundan X kromozomu üzerine aktarılması muhtemeldir.
7 Skuse DH. X-linked genes and mental functioning. Hum Mol Genet. 2005;14 Spec No 1:R27-32.
Şekil 2. Y kromozomu üzerinde, SRY ve psödootozomal bölgenin yakınlığı.